Matematyczna Przygoda - Oś liczbowa, liczbowi sąsiedzi

Zapraszamy wszystkie dzieci i rodziców do kolejnej matematycznej przygody. Rozwijaj swoje dziecko z EZO w domu, baw się, wspieraj i pamiętaj, że w opisie zajęć dorosły jest partnerem dziecka!

A więc do dzieła:)

Ćwiczenie 1: Własna oś 0-20

W tym ćwiczeniu będziemy przygotowywać oś liczbową!

Rodzice mogę wybrać jedną opcję, w zależności od umiejętności dziecka:

1.     Pierwszy wariant jest dla dzieci młodszych, które nie potrafią pisać i operują zakresem liczbowym do 10. W załączeniu wysyłamy potrzebny szablon: TUTAJ

Należy wyciąć paski i zszyć je zszywaczem pośrodku (lub skleić klejem), tak aby powstało 11 okienek, następnie wyciąć liczby. Dziecko otrzymuje od rodzica kartoniki z liczbami (mogą one być poukładane od 0 do 10 lub pomieszane – decydują umiejętności dziecka).

Zadanie polega na poukładaniu liczb rosnąco, czyli od 0 do 10, a następnie  przyklejenie ich w prawidłowej kolejności w pustych okienkach.

2.     Drugi wariant jest dla dzieci starszych, które potrafią pisać i operują liczbami do 20. Należy wydrukować plik „PROSTOKĄTY” lub narysować dwa prostokąty podzielone na 11 i 10 kwadratowych części, następnie skleić je lub zszyć zszywaczem, tak aby powstało 21 okienek. Dziecko uzupełnia oś liczbową. Zwracamy uwagę, aby liczby były napisane poprawnie. Nie zostawiamy dziecka z obrazem źle zapisanej liczby (np. odwróconej).

Możemy podyskutować z dzieckiem na temat liczby okienek na osi: Masz wpisać liczby od 0 do 20, jak myślisz, ile okienek powinno znaleźć się na naszej osi, aby w każdym znalazła się dokładnie jedna liczba?

Zazwyczaj dzieci odpowiadają, że powinno być przygotowanych 20 okienek, wówczas prosimy dziecko aby to sprawdziło. Dziecko licząc okienka uzyskuje wynik 21. Wówczas pytamy, dlaczego okienek jest 21, skoro mamy wpisać liczby do 20? Musimy to sprawdzić! Czekamy aż odpowiedź padnie od dziecka, chodzi oczywiście o liczbę 0, która zajmuje pierwsze okienko.

Własna oś liczbowa, będzie wykorzystywana do innych ćwiczeń matematycznych.

Ćwiczenie 2: Skoki na osi.  Czas wypróbować naszą oś

            Dziecko wybiera ulubioną figurkę (mały rozmiar) ze swoich zabawek. Bierze ją do rączki i przesuwa ją po osi, kolejno na każdą liczbę: od 0 do 10/20, nie pomija żadnej liczby. Pierwszy skok z 0 na 1, wypowiada głośno jeden, drugi skok na liczbę 2, wypowiada głośno dwa, itd.

Następnie wraca figurką z 20/10 do 0, pamiętając o wypowiadaniu każdej liczby.

ZWRACAMY SZCZEGÓLNĄ UWAGĘ, ABY LICZBY BYŁY WYPOWIADANE PO KOLEI ORAZ WYPOWIADANA LICZBA BYŁA ZGODNA Z POŁOŻENIEM FIGURKI NA OSI.

            Następnie prosimy dziecko, aby położyło figurkę na liczbie 4, 6, 9, 2, 10, 5 itp. Sprawdzamy czy dziecko rozpoznaje zadane liczby. Jeżeli nie pamięta kształtu liczby, liczymy głośno korzystając z osi i figurki i wspólnie ją znajdujemy.

Ćwiczenie 3: Sąsiadki

 Pytamy dziecko czy wie kim są sąsiedzi. Możemy trochę podyskutować o naszych sąsiadach, kim są, gdzie mieszkają. Szukamy różnych sytuacji związanych z sąsiadami, przypominamy je sobie, zadajemy dziecku pytania dotyczące tych sąsiadów. Następnie wracamy do naszej osi. Prosimy dziecko aby położyło figurkę na liczbie 5, następnie pytamy, które liczby są sąsiadkami liczby 5? Czy umiesz pokazać je paluszkiem? Czy umiesz je wypowiedzieć.

Ćwiczenie powtarzamy również z innymi liczbami, np.

·       Wymień sąsiadki liczb np. 10, 6, 13, 16, 19, za każdym razem dziecko korzysta z osi liczbowej. Kładzie figurkę na zadanej liczbie oraz wskazuje sąsiednie liczby.

·       4 i 6 to sąsiedzi jakiej liczby? Dziecko patrzy na oś i udziela odpowiedzi, jeżeli ma z tym kłopot, kładzie klocki na zadanych liczbach i wskazuje ich wspólną sąsiadkę. Kontynuujemy zadanie dla innych par liczb, np. 8 i 10, 12 i 14, 18 i 20

Ćwiczenie 4: Maskotka poznaje naszą oś

Idealnym ćwiczeniem dla naszego dziecka będzie nauczenie ulubionej maskotki poruszania się po osi. Poproś dziecko, aby przyniosło ulubioną maskotkę. Teraz czas na sprawdzenie czy nasza maskotka zna się na liczbach i na osi liczbowej. Wciel się w rolę maskotki, która przesuwa pionek/figurkę po osi i głośno liczy. Oczywiście po drodze robi różne błędy, np.

omija liczby: 1,2,3,5,6…; liczy za wolno w stosunku do skoków; podwójnie liczy liczbę na osi; zaczyna liczyć od liczby 1- pomijając 0; wypowiada jeden stojąc na liczbie 0, natomiast na liczbie 1 wypowiada dwa itp.

Twoje dziecko będzie miało idealną okazję aby powiedzieć co maskotka zrobiła źle, gdzie popełniła błąd, aby WYJAŚNIĆ, WYTŁUMACZYĆ.

Jeżeli dziecko nie zauważy błędów maskotki, może oznaczać to, że nie ma zbyt dużego doświadczenia w tym zakresie. Dlatego jest to sygnał aby wdrożyć liczenie w życie codzienne,  niech to będą sytuacje związane np. ze sprzątaniem, przynoszeniem sztućców do stołu przed śniadaniem czy obiadem. Liczenie podskoków, budowanie wież z określonej liczby klocków, spacerowanie i liczenie kroków np. od chodnika do drzewa, liczenie schodów, drzew w alejce z lewej strony/prawej strony itp. W miłej, naturalnej i niewymuszonej atmosferze.

Dziecko może również zadawać zagadki maskotce: Czy wiesz gdzie jest liczba 5, 6, 12…

Czy znasz sąsiadów liczby 9? Itp. Maskotka na początku się myli, a następnie dzięki wskazówkom dziecka udziela prawidłowych odpowiedziJ

Ćwiczenie: 5 Zadanie domowe / Konkurs.  

Zapraszamy wszystkie dzieci na konkurs „Oś liczbowa”

Zadanie konkursowe polega na sfotografowaniu własnoręcznie wykonanej osi liczbowej, na której będzie ustawiona ulubiona figurka dziecka. Powinna być ona umiejscowiona na liczbie lat naszego małego matematyka J.

Mile widziane będą zdjęcia dziecka uczącego swoją ulubioną maskotkę.

Termin nadsyłania prac do końca czerwca 2020 r.

Sfotografowane prace, prosimy przesłać na adres:  biuro@edukacjaezo.pl  

 

Prace opublikujemy na naszym fb i blogu. Każda nadesłana praca zostanie nagrodzona ezowym upominkiem, który przekażemy na pierwszych stacjonarnych zajęciach lub wyślemy w czerwcu na wskazany adres:)

 

Wskazówki dla rodziców: 

•       Brak pośpiechu 

•       Poczekaj na odpowiedź 

•       Staraj się nie udzielać za dziecko odpowiedzi, bądź cierpliwy 

•       Dostosuj poziom trudności do jego kompetencji

•       Nie oceniaj, wspieraj!  

Matematyczna Przygoda - W świecie brył

Zapraszamy do naszej kolejnej, matematycznej przygody EZO!

Do wspólnej zabawy zapraszamy dzieci w wieku 4-6 lat i ich rodziców.  Rozwój matematyczny dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym jest kluczowy, co więcej dzieci wykazują ogromne zainteresowanie matematyką i chętnie biorą udział w zabawach związanych z liczbami, figurami, pieniędzmi, wzorami... Liczy się odpowiednie podejście, trochę czasu i plan zabawy/nauki:) 

A więc zostaw gotowe karty pracy tzw. wypełniacze i "wciągnij" dziecko razem z nami do niezwykłego świata matematyki.

EZO to skrót od trzech bardzo ważnych w naszym programie nauczania słów: EKSPERYMENTUJ, ZROZUM, OBLICZ.

A więc, zaczynamy!

Ćwiczenie 1:   Co to za bryła?

Przed wykonaniem tego ćwiczenia, prosimy poszukać w zabawkach/klockach odpowiednich brył. Nasz zestaw brył powinien zawierać:

• sześcian,
• prostopadłościan,
• stożek,
• walec,
• kulę.

Prosimy również wydrukować obrazki TUTAJ lub poszukać w gazetach podobne ilustracje.

Siadamy z dzieckiem na dywanie i układamy przygotowany zestaw brył.

Pokazujemy pierwszy obrazek, przedstawiający dziecko jedzące jabłko. Prosimy, aby wybrało bryłę w kształcie jabłka, wcieliło się w rolę aktora i udawało, że je owoc. Przypominamy, że wszystko ma być na niby, jak w prawdziwym filmie. Następnie pytamy: jakie inne owoce mają podobny kształt do kuli?

Pokazujemy, drugi obrazek z piłką do gry w golfa. Ponownie prosimy aby dziecko wybrało bryłę, która przypomina piłkę. Tak, to ta sama bryłaJ Pytamy dziecko, czy potrafi pokazać jak się gra w golfa? Do jakich innych gier/sportów potrzebujemy piłki? Prosimy, aby tym razem zagrało kogoś kto gra w golfa lub inną wybraną grę.

Po pokazaniu tych dwóch obrazków, pytamy: Dlaczego kula pasowała do tych wszystkich ról? Jaka cecha pozwalała jej upodobnić się do jabłka, piłki do golfa….? Jak możesz opisać kulę? (Sugerowane odpowiedzi: okrągły kształt, toczy się).

Kolejny obrazek, który pokazujemy dziecku to lody. Prosimy, aby podobnie jak wcześniej wybrało bryłę, która przypomina kształtem widoczny obrazek. Czy tylko kula pasuje do tego obrazka? Możemy naprowadzić dziecko, aby wybrało stożek jako rożek oraz kulę jako gałkę lodów. Pokazujemy stożek i mówimy, że w matematyce na taki klocek/kształt mówimy STOŻEK. Odgrywamy rolę kogoś kto je lodyJ.

Inne bryły!

Następnie podnosimy do góry sześcian, pytamy czy ta bryła przypomina kształt jakiegoś znanego przedmiotu. Demonstrujemy rzut sześcianem w stylu rzutu kostką do gry. Mówimy, że taki klocek w matematyce ma też swoją nazwę. Ale zanim ją zdradzimy, prosimy aby dziecko policzyło wszystkie ściany (czyli kwadraty, z których zbudowany jest sześcian). Najlepiej zaznaczyć naklejką lub kropką policzone ściany w sytuacji kiedy zauważymy, że dziecko liczy podwójnie te same ściany i ma z zadaniem problem. Wówczas potwierdzamy, że ciężko jest policzyć ściany tego klocka, bo wyglądają tak samo. Wyciągamy flamaster lub naklejki i zdradzamy dziecku jak dzięki nim można poradzić sobie z zadaniem. Dziecko liczy ściany, a rodzic zaznacza je kropką/naklejką. Podsumowujemy: nasz klocek ma 6 ścian, czy wszystkie są takie same, jaki kształt mają?  W matematyce na klocek, który ma 6 identycznych ścian mówimy SZEŚCIAN – bo ma 6 ścian!

Prosimy dziecko aby znalazło w klockach drugi sześcienny klocek i przyniosło go do nas. Teraz zbudujemy wieżę z dwóch sześcianów. Patrzymy na początkowy zestaw naszych brył, pytamy dziecko, czy umiesz znaleźć klocek, który przypomina naszą wieżę? Dziecko przynosi prostopadłościan. Rodzic sugeruje aby i tym razem policzyć wszystkie ściany. Czy ten klocek ma tylko kwadratowe ściany? Jaki kształt mają pozostałe ściany?

Jeżeli dziecko ma problem z odpowiedzią można pomalować farbą jedną prostokątną ścianę i ją odbić na papierze (jest to bardzo cenne doświadczenie) lub obrysować. Czy teraz dziecko widzi odrysowany/odbity kształt? Jaka to figura?

Liczymy ściany: podobna technika jak w przypadku sześcianu.

Dziecko zauważa, że ten klocek też ma 6 ścian. Rodzic tłumaczy, że ta bryła nie nazywa się sześcian mimo, że składa się z 6 ścian, bo nie są one takie same. To PROSTOPADŁOŚCIAN. Pobawcie się w próbę powtórzenia nazwyJ

Tym razem nic nie tłumaczymy, tylko pytamy czy dziecko potrafiłoby zgadnąć, która figura/klocek to WALEC? Możemy naprowadzić dziecko i opowiedzieć o urządzeniu drogowym, które wyrównuje asfalt. Dziecko szuka odpowiedniego klocka i próbuje „wyrównać” dywan, tak jak BOB Budowniczy!

Ćwiczenie 2:  Kłótnia brył.

W celu utrwalenia nazw brył, prosimy aby dziecko położyło przed sobą: SZEŚNIAN (staramy się nie podpowiadać), KULĘ, STOŻEK, WALEC, PROSTOPADŁOŚCIAN.

Tłumaczymy, że będziemy czytać wierszyk o kłótliwych i przechwalających się bryłach. Jeżeli dziecko będzie wiedziało o kim mowa, podnosi tę bryłę do góry. Na koniec można zapytać, które bryły z naszego zestawu nie występowały w wierszyku. Wystarczy jak dziecko podniesie odpowiednie bryły do góry, a rodzic w tym czasie wypowie jej nazwę.

Kłótnia

W długim pudełku dary mieszkały,
Nie zawsze ze sobą tam się zgadzały.
Kto lepszy, kto ładniejszy – głośno się sprzeczały,
Kłótnie burzliwe wciąż nie ustawały.
Pierwsza kula swe cechy zaczęła wychwalać:
- ja turlam się prędko, daleko się oddalam,
Jam gładka, jam krągła, jak piłka lub jabłko.
Taką doskonałość spotyka się rzadko!
- Ach, moi drodzy, powiem ja dziś wam,
Że nikt nie ma tego, czego ja sześć mam!
Oto moje ściany, taka sama każda,
Jednakowe, gładkie i tak samo ważne.
Jestem sześcian i na każdej stabilnie ustoję,
Żadnych trzęsień ziemi wcale się nie boję!
- O nie, ja zgodzić się z tym nie mogę wcale!
Najwięcej z nas zalet przecież ja mam – walec.
Ja się toczyć potrafię i stać bez problemu,
Kto się oprze dzisiaj klockowi takiemu?
Jak kłótniom tym zapobiec, podpowiedzcie mili.
Czy chcecie, by te spory dary zakończyły?

K. Małek 

Ćwiczenie: 3 Zadanie domowe / Konkurs.

W tej przygodzie przygotowaliśmy bardzo ciekawe zadania konkursowe. Można wykonać jedno wybrane albo wykonać obie prace.

1.  Czapeczka  imprezowa. Jak powstaje stożek?

Na dużej kartce A3 rysujemy koło, możemy to zrobić za pomocą cyrkla lub obrysować duży talerz. Następnie wycinamy kształt nożyczkami. Czapeczka powstaje z półkola, dlatego składamy koło na pół i przecinamy.  Teraz ozdabiamy nasze półkole, kolorowymi kredkami, flamastrami, przyklejamy kolorowe cekiny. Zachęcamy do tego, aby motywem przewodnim w ozdobach naszej czapeczki były np. liczbyJ lub wymyślony wzór matematyczny.  Tak ozdobione półkole należy złożyć w kształt stożka i zszyć zszywaczem lub skleić. Ostatni etap to zrobienie dziurek i przymocowanie tasiemki lub gumki.

2.     EZO ROBOT.

Na początku poszukujemy różnego rodzaju opakowań/ pudełek przy okazji przypominamy nazwy brył. Np. opakowania po herbacie (prostopadłościan), rolki po papierze toaletowym (walce), kartonowe pudełka. Tworzymy z nich EZO ROBOTA. Przykładowo: pudełko po czekoladkach to jego głowa, brzuch z większego pudełka kartonowego, nogi i ręce z rolek. Technika wykonania robota dowolna.

Na koniec policzcie z ilu sześcianów/prostopadłościanów/kul/walców składa się wasz EZO ROBOT. Ich liczbę wpiszcie do TABELKI, którą również możecie umieścić na zdjęciuJ

Sfotografowane prace, prosimy przesłać na adres:  biuro@edukacjaezo.pl 

Termin do końca czerwca 2020 r.

Prace opublikujemy na naszym blogu i/lub fb (można nie wyrazić zgody). Każda nadesłana praca zostanie nagrodzona ezowym upominkiem, który przekażemy na pierwszych stacjonarnych zajęciach lub prześlemy w czerwcu na wskazany adres.

A oto nadesłane prace:) Zobaczcie sami, tę dumę w oczkach dzieci i tak starannie przygotowane roboty!!!! Brawo dzieci, gratulacje dla rodziców:)

 Czekamy również na Wasze prace:)

Pola wielokątów WZORY

Zostań MISTRZEM dużych liczb

Zapraszamy wszystkie dzieci do udziału w 

ZABAWIE, W DUŻE LICZBY

Obejrzyj film

Matematyczna Przygoda - Zabawy Liczbowe cz. 2

            Zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnej matematycznej przygodzie z kotkiem EZO. I tym razem zabawy będą dotyczyły liczb. Przeczytaj scenariusz, przygotuj materiały z dzieckiem i baw się! Pamiętaj, to najlepszy rozwój dla Twojego dziecka. Zastąp gotowe karty pracy zabawami i nauką przez działanie. W tym wieku manipulowanie i nauka na konkrecie jest niezwykle cenna. 

Ćwiczenie 1: Rozgrzewka matematyczna!

Do wykonania rozgrzewki potrzebujemy ulubioną zabawkę dziecka (maskotkę, samochód) oraz karty z liczbami, które były również dołączone do drugiej przygody, do pobrania TUTAJ.

Wspólnie liczymy od 0 do 20, następnie rodzic proponuje zabawę, która polega na liczeniu na zmianę z dzieckiem, przekazując sobie jednocześnie zabawkę:

Rodzic trzyma maskotkę i wypowiada głośno „jeden”, przekazuje maskotkę dziecku, które mówi „dwa”, dziecko oddaje maskotkę rodzicowi, który wypowiada kolejną liczbę itd.

Trzecia runda: wspólnie odliczamy od 20 do 0.

Rodzic wyciąga karty z liczbami (karty powinny być wcześniej przygotowane: należy je porozcinać tak aby każda liczba była na oddzielnej karcie). W zależności od wieku i umiejętności dziecka karty mogą być poukładane po kolei lub potasowane. Prosimy, aby dziecko ułożyło liczby na dywanie rosnąco czyli od 0 do 20 (w przypadku młodszych dzieci od 0 do 10).

Staramy się nie podpowiadać, a jeżeli zauważymy błąd, maskotka może zwrócić dziecku uwagę i wspólnie z nim naprawić błąd, pomogą nam w tym kropeczki – opis w UWADZEJ

UWAGA: W przypadku dzieci, które nie rozpoznają jeszcze liczb należy dorysować kropeczki na odwrocie każdej karty:

Na karcie z liczbą 1 – jedna kropeczka, na karcie z liczbą 2 – dwie kropeczki, itd.

Ograniczamy się wówczas do liczb z zakresu pierwszej dziesiątki. Możemy skupić się na losowaniu kart z liczbami i liczeniu kropeczek.

Wówczas pytamy: Ile jest kropeczek na liczbie 5? Policzymy razem? Czy wiesz jak nazywa się ta liczba? Policzmy jej kropeczki. Sprawdźmy czy ten znak oznacza liczbę 3.

Dotykamy liczonych kropeczek.

Następnie staramy się przeliczać różne zbiory przedmiotów znajdujących się w domu, możemy sprawdzić ile stoi krzeseł przy stole, ile jest garnków w szafce, ile jest pokrywek itp.

Prosimy w różnych sytuacjach o przyniesienie np. 3 klocków, 4 maskotek itp.

Wplatamy liczby i liczenie w różne zabawy, np. gdy dziecko podskakuje na łóżku możemy liczyć jego podskoki, możemy bawić się w przyjęcie dla misiów i organizować „pikniki”, wówczas możemy przeliczyć przedmioty przyniesione na piknik np. dwa banany, 4 bułeczki, 8 sztućców, …

Możemy również poprosić dziecko o przyniesienie 3 kredek, gdy wspólnie rysujemy, wyciągnięcie do śniadania 4 łyżeczek itp.

Ćwiczenie 2: Matematyczny psikus

Tasujemy karty z liczbami, prosimy aby dziecko ułożyło na dywanie przed sobą liczby w kolejności od najmniejszej do największej. Następnie prosimy, aby zamknęło oczy. W tym czasie zamieniamy miejscami 2 liczby. Zadaniem dziecka jest znalezienie psikusa i ustawienie liczb we właściwym miejscu. Dziecko również zamienia lub ukrywa dwie liczby, a rodzic musi odnaleźć je lub zgadnąć których brakuje.

Ćwiczenie 3: Co to za liczba?

Do tego ćwiczenia potrzebujemy jeden instrument (bębenek, dzwonki, grzechotkę…). Jeżeli nie mamy instrumentu, możemy wykonać grzechotkę samodzielnie – do plastikowej butelki wrzucamy kilka ziarenek grochu i gotowe J.

Siadamy z dzieckiem wygodnie na dywanie. Dziecko zamyka oczy, a rodzic klaszcze kilka razy w ręce. Zadaniem dziecka jest podanie liczby klaśnięć oraz pokazanie odpowiedniej karty z  liczbą. Jeżeli dziecko ma trudność, powtarzamy klaśnięcia przy otwartych oczach. Staramy się aby dziecko liczyło w myślach.

Następnie powtarzamy ćwiczenie, ale tym razem gramy na instrumencie lub na własnoręcznie wykonanej grzechotce.  Zamieniamy się rolami z dzieckiem.

Liczbę klaśnięć lub dźwięków dobieramy do umiejętności dziecka.

Ćwiczenie 4: Zjem Cię….

Do wykonania tego ćwiczenia będzie potrzebny:

•        znak większości/mniejszości wykonany samodzielnie przez dziecko. Znak można wykonać z dwóch patyczków do lodów lub z dwóch pasków kolorowego papieru. Na jednym patyczku/paseczku rysujemy oczy, a na drugim wystające zęby. 
•         różnego rodzaju liczmany (np. klocki, guziki, kasztany, patyczki, fasola )
•        talerzyki lub kolorowa włóczka, tasiemka… (do stworzenia zbiorów)
•        karty z liczbami

Mając przygotowane materiały przechodzimy do głównej części ćwiczenia. Pierwszy etap to ułożenie dwóch zbiorów na dywanie. Możemy je zrobić z talerzyków lub z kawałków sznurka. Talerzyki lub kółka ze sznurka układamy obok siebie. Pomiędzy nimi musi być odstęp. Nad zbiorami kładziemy losowo wybrane liczby, następnie prosimy dziecko, aby włożyło do każdego zbioru tyle przedmiotów ile wskazuje liczba umieszczona nad tym zbiorem. Następnie pokazujemy znak  < , >. Opowiadamy, że jest to znak większości lub mniejszości. Buzia naszego znaku jest otwarta na większą liczbę elementów, ponieważ zawsze chce „zjeść” jak najwięcej. Powtarzaczy ćwiczenie 2-3 razy.

Na koniec prosimy dziecko aby do zbiorów włożył np. po 5 liczmanów, następnie zadajemy pytanie, jak teraz powinien być ułożony znak jeżeli w dwóch zbiorach jest tyle samo elementów? Możemy powoli naprowadzić dziecko, że wówczas musi być znak równości ponieważ liczby są takie same.

Zobaczcie nadesłane zdjęcia z matematycznej przygody, wykonane przez mamę i jej synka Teodora:)

Ćwiczenie: 5 Zadanie domowe / Konkurs.

Zapraszamy wszystkie dzieci na konkurs „Tajemniczy znak”

Zadanie konkursowe w tej przygodzie polega na wykonaniu zdjęcia waszego, własno ręcznie wykonanego znaku większość, mniejszości lub równość. Może nakleić oczy, zęby lub narysować je samodzielnie, możemy również ozdobić wzorkami nasze znaki. Technika wykonania naszej pomocy matematycznej jest dowolna.

Termin do 1 czerwca 2020 r.

Sfotografowane prace, prosimy przesłać na adres:  biuro@edukacjaezo.pl

Prace opublikujemy na naszym Fb. Każda nadesłana praca zostanie nagrodzona ezowym upominkiem, który przekażemy na pierwszych stacjonarnych zajęciach.

Wskazówki dla rodziców:

·       Brak pośpiechu

·       Poczekaj na odpowiedź

·       Staraj się nie udzielać za dziecko odpowiedzi, bądź cierpliwyJ

·       Dostosuj poziom trudności do jego kompetencji.

·       Nie oceniaj, wspieraj!

A oto kolejne nadesłane prace! Prawda że piękne:)

Bardzo dziękujemy za nadesłane prace i gratulujemy. Przesyłamy również uściski od katka EZO:)

A więc? Czas na zabawę!